دیــــوار بــــی آوار

مقاومت در برابر زلزله، عایق صوت، عایق حرارت، مقاومت در برابر حریق، اجرای تمیز و خشک، اجرای سریع و عدم نیاز به پوشش گچ و خاک (حذف گچ و خاک).

دیوارهای وال‌کریت به دلیل مشخصات فنی مهندسی شده با حداقل ضخامت، پارامترهای فنی مورد انتظار را دارند. مثلاً دیوار ۱۰ سانتی وال‌کریت افت صوتی ۴۸ دسی‌بل دارد (در برابر ۴۵ دسی‌بل بلوک AAC بیست سانتی). همچنین مقاومت لرزه‌ای آن بسیار بالاتر است. بنابراین نیازی به ضخامت بیشتر نیست و حسن مهندسی در کاهش هزینه و افزایش کیفیت است.

بر اساس آزمایشات مرکز تحقیقات ساختمان، دیوارهای ۱۰ سانتی‌متری کلیه الزامات لازم (صوتی، حرارتی و ضربه) برای دیوارهای پیرامونی را برآورده می‌سازند و دیوارهای ۸ سانتیمتر نیز کلیه پارامترهای مورد نیاز استاندارد برای تیغه‌های داخلی را تامین می‌کنند.

مقاومت کششی برای دیوار پارامتر تعیین کننده‌ای نیست زیرا دیوار تحت کشش مستقیم قرار نمی‌گیرد. پارامترهای مهم برای دیوار شامل مقاومت فشاری، مقاومت خمشی و مقاومت در برابر ضربه است که وال‌کریت در آن‌ها عملکرد عالی دارد.

مقاومت فشاری دیوار وال‌کریت برابر با 3 MPa (حدود ۳۰ کیلوگرم بر سانتیمتر مربع) می‌باشد.

مطابق سایر دیوارها می‌باشد و کافیست بر اساس دستورالعمل‌ها و نشریات سازمان برنامه و بودجه (مانند استفاده از توری مرغی در صورت نیاز و…) اجرا گردد. سطح زبر وال‌کریت درگیری مکانیکی عالی با ملات ایجاد می‌کند.

برای ضخامت ۱۰ سانتیمتر طبق آزمایشات مرکز تحقیقات، ۴۸ دسی‌بل افت صوتی ثبت شده است. این عدد برای بلوک‌های سنتی یا AAC با ضخامت ۲۰ سانتیمتر حدود ۴۵ دسی‌بل است که نشان‌دهنده برتری تکنولوژی وال‌کریت است.

بر اساس آزمایشات مرکز تحقیقات ایران 0.15 W/m.K و در آزمایشات مرکز مطالعات مهندسی عرب (قطر) 0.11 W/m.K ثبت شده است. این ضریب جزو پارامترهای ذاتی محصول بوده و مستقل از ضخامت است.

جذب آب بین ۲۰ تا ۳۰ درصد است. این مقدار مهندسی شده است تا هم مصالح پوششی (ملات/چسب) به خوبی درگیر شوند و هم جذب آب بیش از حد نباشد که موجب ترک خوردگی ملات گردد.

بله، از آنجا که وال‌کریت بر پایه سیمان است، چسب‌های کاشی پایه سیمانی سازگاری و چسبندگی بسیار عالی با آن دارند و بسیاری از پروژه‌ها (از جمله هتل‌ها و بیمارستان‌ها) به همین روش اجرا شده‌اند.